លោកអគ្គលេខាធិការអង្គការសហប្រជាជាតិតែងតាំងលោកស្រី វ្ល៉ាដាន់កា អាន់ឌ្រេវ៉ា ពីប្រទេសម៉ាសេដូនខាងជើងជាអ្នកសម្របសម្រួលអង្គការសហប្រជាជាតិប្រចាំនៅកម្ពុជាបន្ទាប់ពីមានការយល់ព្រមពីរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា។ លោកស្រីបានចូលកាន់តំណែងនៅថ្ងៃទី ១០ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៦។ លោកស្រី វ្ល៉ាដាន់កា នាំមកនូវបទពិសោធន៍ជាង ២៥ឆ្នាំក្នុងការអភិវឌ្ឍអន្តរជាតិ ការសម្របសម្រួលមនុស្សធម៌ យុទ្ធសាស្ត្រតស៊ូមតិ និងការកសាងភាពជាដៃគូនៅទូទាំងតំបន់នានា និងក្នុងបរិបទចម្រុះ។ ថ្មីៗនេះ លោកស្រីបានបម្រើការជាអ្នកសម្របសម្រួលអង្គការសហប្រជាជាតិប្រចាំប្រទេស Azerbaijan ដែលគាត់បានដឹកនាំក្រុមការងារអង្គការសហប្រជាជាតិក្នុងការជំរុញអាទិភាពនៃការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព រួមមានក្នុងបរិបទនៃការស្តារឡើងវិញក្រោយជម្លោះ។ ក្នុងអំឡុងពេលបំពេញការងារនៅ Azerbaijan លោកស្រី វ្ល៉ាដាន់កា បានផ្តល់ភាពជាអ្នកដឹកនាំជាយុទ្ធសាស្ត្រ ដើម្បីគាំទ្រដល់ការចូលរួមជាប្រព័ន្ធរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិក្នុងការរៀបចំសម្រាប់សន្និសីទអង្គការសហប្រជាជាតិស្តីពីការប្រែប្រួលអាកាសធាតុលើកទី២៩ (COP29) ដែលចូលរួមលើកកម្ពស់របៀបវារៈអាកាសធាតុផ្តោតលើបរិយាបន្ន និងការអភិវឌ្ឍ។ គាត់ក៏បានជំរុញការងារលើនគរូបនីយកម្មប្រកបដោយចីរភាព ការពង្រឹងភាពជាដៃគូ និងការគាំទ្រការពិគ្រោះថ្នាក់ជាតិក្នុងការឈានទៅ «វេទិការទីក្រុងពិភពលោកលើកទី១៣»។ លោកស្រី វ្ល៉ាដាន់កា បានកាន់តួនាទីជាន់ខ្ពស់នានា ជាមួយអង្គការយូអិនអេដស៍ (UNAIDS) រួមមានជាអ្នកតំណាងប្រចាំនៅកម្ពុជា ដែលលោកស្រីបានផ្តល់ភាពជាអ្នកដឹកនាំសម្រាប់ការឆ្លើយតបនឹងជំងឺកូវីដ-១៩ នៃប្រព័ន្ធយូអិន កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងឆ្លើយតប និងធ្វើការងារជាទីប្រឹក្សាអន្តរាគមន៍យុទ្ធសាស្ត្រនៅការិយាល័យ UNAIDS ប្រចាំតំបន់សម្រាប់អាស៊ី និងប៉ាស៊ីហ្វិក និងជាប្រធានក្រុមតាមដាន និងវាយតម្លៃសម្រាប់ UNAIDS នៅវៀតណាម។ លោកស្រី វ្ល៉ាដាន់កា ក៏ធ្លាប់បម្រើការជាមួយយូអិនឌីភី (UNDP) ជាទីប្រឹក្សាគោលនយោបាយសម្រាប់ទ្វីបអឺរ៉ុប និង Commonwealth of Independent States (CIS) បន្ទាប់ពីធ្វើការជាទីប្រឹក្សាអ្នកសម្របសម្រួលអង្គការសហប្រជាជាតិប្រចាំនៅម៉ាសេដូនខាងជើង។ លោកស្រីបានគាំទ្រជំនួយមនុស្សធម៌ជាមួយអង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) និងការិយាល័យអង្គការសហប្រជាជាតិសម្រាប់សម្របសម្រួលកិច្ចការមនុស្សធម៌(OCHA)។ មុនពេលចូលរួមជាមួយអង្គការសហប្រជាជាតិ លោកស្រី វ្ល៉ាដាន់កា បានធ្វើការជាមួយអង្គការមិនរកប្រាក់ចំណេញ Pharmaciens Sans Frontières ដោយសម្របសម្រួលការផ្តល់ជំនួយមនុស្សធម៌សម្រាប់សហគមន៍ជនភៀសខ្លួន។ លោកស្រី វ្ល៉ាដាន់កា បានបញ្ចប់ថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រធ្មេញ និងបរិញ្ញាបត្រជាន់ខ្ពស់ផ្នែកសុខភាពសាធារណៈ។

ក្រុមហ៊ុនហេង ច័ន្ទនី អង្គរមាស មានផលិតផលជលផល និងកសិផលចម្រុះប្រកបដោយគុណភាពខ្ពស់។ តាមរយៈការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់របស់ក្រុមហ៊ុនលើផ្នែកសុវត្ថិភាព និងគុណភាព ក្រុមហ៊ុនបានទទួលវិញ្ញាបនបត្របញ្ជាក់និមិត្តសញ្ញាគុណភាពផល ផលិតផលកម្ពុជា (CQS)។​ សមិទ្ធផលនេះ ប្រាកដណាស់អាចកើតឡើង ក្រោមកិច្ចគាំទ្រពីគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ជលផលក្រោយប្រមូលផល (CAPFISH-Capture)​ ដែលអនុវត្តរួមគ្នាដោយ រដ្ឋបាលជលផល (FiA) និង អង្គការ UNIDO ក្រោមការគាំទ្រថវិកាពី សហភាពអឺរ៉ុប (EU)។បច្ចុប្បន្ននេះ លោកអ្នកអាចរកជាវផលិតផលរបស់ក្រុមហ៊ុនហេង​ ច័ន្ទនី អង្គរមាស បាននៅតាមផ្សារទំនើបធំៗជាច្រើនក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា រួមមាន Lucky Macro និង AEON។ ប៉ុន្តែ អ្នកស្រី​ មានបំណងធ្វើឲ្យផលិផលរបស់គាត់មានវត្តមាននៅក្រៅប្រទេសផងដែរ។ គាត់បានប្រឹងប្រែងស្វែងរកទីផ្សារអន្តរជាតិនានា ដូចជាតាមរយៈការធ្វើការជាមួយក្រុមប្រឹក្សាធុរកិច្ចព្រះរាជាណាក្រថៃប្រចាំនៅកម្ពុជា ដើម្បីដាក់លក់ផលិតផលក្រុមហ៊ុនអ្នកស្រីតាមហាង Big C និង 7-Eleven ក្នុងព្រះរាជាណាចក្រថៃផងដែរ។ ក្រុមហ៊ុនអ្នកស្រីក៏មានកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយក្រុមហ៊ុននាំចូលចែកចាយក្នុងប្រទេសកូរ៉េមួយ ហើយក្រុមហ៊ុនក៏កំពុងស្ថិតក្នុងដំណើរការចរចាចុះកិច្ចសន្យាជាមួយក្រុមហ៊ុននាំចូលរបស់ប្រទេសកូរ៉េមួយផ្សេងទៀត ដែលនេះជាការពង្រឹងវត្តមានបន្ថែមទៀតនៅលើឆាកអន្តរជាតិ។សម្លឹងមើលទៅអនាគត អ្នកស្រី មើលឃើញពីសារៈសំខាន់នៃការចាប់យកទីផ្សារឌីជីថល។ អ្នកស្រីកំពុងពិនិត្យមើលឱកាសទីផ្សាថ្មីៗបន្ថែមទៀត រួមមានដូចជាការដាក់លក់ផលិតផលរបស់ក្រុមហ៊ុនហេង ច័ន្ទនី អង្គរមាស នៅលើទីផ្សារឌីជីថល Alibaba ជាដើម។ នៅពេលនោះ វជាជំហានដ៏ជោគជ័យឆ្ពោះទៅកាន់ទីផ្សារកម្រិតពិភពលោកថ្មី និងពង្រីកវិសាលភាពរបស់ក្រុមហ៊ុនបានកាន់តែខ្លាំង។ អតិថិជន និងក្រុមហ៊ុនចែកចាយជាច្រើន បានបង្ហាញនូវចំណាប់អារម្មណ៍ និងការស្ងើចសសើរចំពោះសមិទ្ធផលរបស់ក្រុមហ៊ុន​ ហេង ច័ន្ទនី អង្គរមាស ដែលជាក្រុមហ៊ុនដែលដឹកនាំដោយសហគ្រិនស្ត្រីក្នុងការផ្សព្វផ្សាយលើកកម្ពស់ផលិតផលក្នុងស្រុកដែលផលិតដោយផ្អែកលើការស្រាវជ្រាវ និងអភិវឌ្ឍន៍ (R&D)​ បង្កើតការងារសម្រាប់សហគមន៍ ជាពិសេសសម្រាប់ស្ត្រី​ រួមទាំងផ្តល់ឱកាសសិក្សាស្វែងយល់ជាក់ស្តែងសម្រាប់សិស្សនិស្សិត ដែលការណ៍នេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់អ្នកស្រី ច័ន្ទនី ក្នុងការអភិវឌ្ឍទាំងអាជីវកម្ម និងសហគមន៍។ប៉ុន្តែ ភាពជោគជ័យរបស់អ្នកស្រី ច័ន្ទនី មិនមែនត្រឹមតែលើមុខជំនួញប៉ុណ្ណោះទេ។ វាជាការផ្តល់ភាពអង់អាចដល់ស្ត្រីជាអ្នកដឹកនាំជំនាន់ក្រោយផងដែរ។​ អ្នកស្រីបានតែងតាំងកូនស្រី ជានាយកគ្រប់គ្រងទូទៅក្នុងក្រុមហ៊ុន ហេង ច័ន្ទនី អង្គរមាស ហើយបានបង្ហាត់បង្រៀនផ្ទាល់​ និងផ្តល់រាល់ឱកាសនានាសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍខ្លួន។ អ្នកស្រីនិយាយថា «ការដឹកនាំមនុស្ស តម្រូវឱ្យយើងធ្វើជាឪពុកផងម្តាយផង ជាបងប្រុសបងស្រីផង និងមិត្តភក្តិរបស់ពួកគេផង» ដែលនេះសង្កត់ធ្ងន់លើភាពជាសារវ័ន្តនៃកិច្ចសហការយ៉ាងជិតស្និទ្ធ ភាពស្មោះត្រង់ និងការរៀបចំផែនការយុទ្ធសាស្រ្ត។កូនស្រីរបស់អ្នកស្រី កញ្ញា វាសនា វេជ្ជរ៉ាវ៉ា បានលើកឡើងពីចក្ខុវិស័យឆ្ពោះទៅមុខរបស់ម្តាយខ្លួន ដែលផ្តោតការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់លើតួនាទីដ៏សំខាន់របស់នវានុវត្តន៍នៅក្នុងពិភពលោកដែលកំពុងវិវឌ្ឍន៍យ៉ាងឆាប់រហ័សនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ដោយបានពន្យល់ថា​ «នៅក្នុងពិភពសហសម័យនេះ យើងត្រូវការជំនួយផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា និងនវានុវត្តន៍បន្ថែមទៀត ដើម្បីធ្វើឱ្យផលិតផលរបស់យើងកាន់តែមានលេចធ្លោរ និងទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍។» ចក្ខុវិស័យនេះ គឺស្របទៅនឹងមូលបទនៃ ទិវានារីអន្តរជាតិឆ្នាំ២០២៥​ ដែលផ្តោតលើការបង្កើតអនាគតមួយដែលស្រ្តី កុមារី​ និងជនគ្រប់រូបមានសិទ្ធិសេរីភាព និងមានឱកាសដើម្បីរីកចម្រើនដូចៗគ្នា។តាមរយៈស្មារតីអាជីវកម្មដ៏មុតស្រួច និងការលះបង់ឥតងាករេក្នុងការផ្តល់ភាពអង់អាចដល់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ អ្នកស្រី ច័ន្ទនី គឺស្ត្រីឆ្នើមពិតប្រាកដសម្រាប់លើកកម្ពស់សិទ្ធិ សមភាព និងភាពអង់អាចសម្រាប់ស្ត្រី និងកុមារីគ្រប់រូប។​ ការប្ដេជ្ញាចិត្តរបស់អ្នកស្រី ក្នុងការពាំនាំ និងបង្ហាញមុខផលិតផលកម្ពុជានៅលើឆាកពិភពលោក  តាមរយៈការបណ្តុះបណ្តាល ចូលរួមគាំទ្រ និងសហការពីកូនស្រីខ្លួន គឺជាគំរូដ៏ល្អបំផុតក្នុងការបំផុសគំនិត និងបង្ហាញពីសមត្ថភាពដែលស្ត្រីអាចសម្រេចបាន នៅពេលដែលពួកគេរួមសាមគ្គី ធ្វើការរួមគ្នា ដើម្បីកសាងអនាគតមួយប្រកបដោយសមធម៌ និងវិបុលភាពសម្រាប់មនុស្សជាតិគ្រប់រូប។​ដំណើររឿងរបស់អ្នកស្រី ច័ន្ទនី ជាសក្ខីកម្មមួយនៃភាពខ្លាំងនៃស្ត្រីក្នុងសហគ្រិនភាព និងការដឹកនាំក្នុងការធ្វើឲ្យពិភពលោកកាន់តែមានភាពប្រសើរឡើង ហើយវាបានឆ្លុះបញ្ចាំងយ៉ាងច្បាស់អំពីអត្ថន័យនៃ ទិវានារីអន្តរជាតិឆ្នាំ២០២៥ នេះ។​

 "Women work hard and rarely complain. Women at home do everything—raising children, cooking, cleaning, and running businesses—all from morning until night. Yet, their work often goes unrecognised."  These words from Long San, a 66-year-old small business owner in Kampong Speu, reflect the reality for many women across Cambodia, even amidst the progress that has been made.On this International Women's Day, we celebrate the farmers, migrant workers, business owners, caregivers, peacekeepers, health workers and midwives and elders—the everyday heroes of Cambodia. Though their stories are often unheard, their resilience is the foundation of our communities. Under the theme "For ALL Women and Girls: Rights. Equality. Empowerment," we recognise a reality: the women who lift up Cambodia continue to face challenges to recognition, equality, and the full exercise of their rights. PROGRESS AND PERSISTENT BARRIERS Despite their invaluable contributions, Cambodian women remain underrepresented in leadership. While progress has been made—such as a government decree requiring that one in three village leaders be women—significant disparities persist. In 2020, women held 21 percent of National Assembly seats and 16 percent of Senate seats. However, their representation declined after the 2023 elections, falling to 13 percent in parliament. Women now account for only 10 percent of Ministers and 15 percent of Secretaries or Under Secretaries of State, despite making up 42 percent of the civil service.Chhin Savy, one of Cambodia’s few female Commune Chiefs, exemplifies both progress and resilience. “I hope to see more women in leadership in the future,” she asserts. “Women are just as capable as men and deserve equal pay.” Her perspective highlights an urgent truth: greater women’s representation is not just about fairness; it strengthens governance. “If more women hold leadership roles, it will benefit the country. Women understand family well-being and excel at resolving community conflicts.”  INVISIBLE LABOURFrom political leadership to economic survival, Cambodian women perform essential but often invisible labour. Nowhere is this more evident than among the 1.1 million Cambodian migrant workers abroad—nearly half of whom are women. The money they send back home is a lifeline for their families and communities, contributing over $3 billion in 2021, and nearly 5 per cent of Cambodia’s GDP. Pin Sreynoun, a Cambodian migrant worker in Thailand, explains the delicate balance she maintains: “I work as a gardener, which gives me time to cook for my family and handle my work at home.” While she benefits from fair conditions, many others do not. Despite the sustained efforts of the Cambodian government, NGOs, and UN agencies to promote safe migration, women migrant workers continue to face significant challenges, including exploitation, poor legal protections, and limited access to essential services.  ENTREPRENEURSHIP AND RESILIENCEWomen who remain in Cambodia often navigate their own economic struggles, running businesses while facing financial and social constraints. Women small business owners are the backbone of Cambodia’s economy, with 84.1 per cent  of women engaged in the labour force and owning most micro-enterprises. Yet, they grapple with persistent barriers—gender pay gaps, restricted access to credit, and limited social protection.      Long San, a small business owner from Kampong Speu, captures these challenges: “Sometimes I lose money in my business. Unlike factory workers, I don’t have a fixed salary or weekends off. My days are always busy.” Beyond financial challenges, women entrepreneurs also bear a disproportionate burden of household chores. “Women work hard and hardly complain,” she says. “But it’s not fair. In my village, women are always working. I want to see men value and respect women more.”  WOMEN IN AGRICULTUREThe undervaluation of women’s work extends to the agricultural sector. Women make up over 40 per cent of Cambodia’s agricultural workforce. While girls and women farmers have gained more recognition and opportunities in Cambodia over the past two decades, they still face limited access to leadership roles and land ownership. Climate change further exacerbates these challenges, making farming more unpredictable.For Duek Da, a farmer and early adopter of climate-resilient irrigation, these difficulties are part of daily life. “Even when I’m exhausted, I have to keep going. If I don’t work hard, I won’t have vegetables to sell.” With support from the UN’s EmPower: Women for Climate-Resilient Societies programme she invested in a solar water pump, ensuring a reliable water supply while reducing reliance on fossil fuels. Her resilience, coupled with access to the right resources, underscores a larger truth: when women farmers have the necessary tools, they drive food security and economic growth. “People say I am a strong woman because I work hard to support my children’s education. To me, it’s normal for women to work both at home and outside. I’ve done it my whole life.”  MAKING ALL VOICES HEARDWomen journalists in Cambodia play a vital role in fostering a more inclusive and accountable media landscape and producing critical information for citizens to make informed decisions. Yet their voices remain disproportionately underrepresented - despite making up half of the population, women account for only 8.7 per cent of accredited journalists, and just five per cent of news stories exclusively feature female voices. Even more concerning, gender-based violence - an issue affecting countless Cambodian women - receives only one per cent of media coverage, while sexual violence is addressed in a mere 0.05 per cent of news reports. This silence perpetuates harm and limits significant progress.When women lead in journalism, they bring critical social issues to light, challenging harmful social norms and biases and ensuring all voices are heard. Studies show that gender-diverse newsrooms produce more balanced and representative reporting, fostering stronger public trust in the media. As Hang Samphors, Chair of the Cambodian Female Journalists emphasises, “When women are more involved in the media, women’s issues will be better presented, discussed and addressed. Empowering women in media does not just benefit one woman, it benefits her family, communities, and the entire society.”  ADVANCING EDUCATIONCambodia has made significant strides in advancing girls' education, recognising it as a fundamental right and a catalyst for transforming society. Educating girls not only empowers individuals, but it also creates a ripple effect of positive change throughout communities—reducing poverty, improving maternal health and child mortality rates, and decreasing violence against women and girls. Cambodia’s commitment to gender equality in education is evident in its approach. The national curriculum now incorporates gender and women’s rights, and policies actively encourage female participation at all levels of education. Cambodia also recognises the vital role of well-trained, qualified, and motivated teachers in improving student learning.Role models like Prum Sopheany, a teacher trainer at the Preah Vihear Provincial Teacher Training Centre, embody this progress. She proudly states, "I am honoured and confident to contribute to teacher education reform in Cambodia by providing high-quality training to future primary school teachers and enhancing children's learning in Cambodia." With women making up 60.5 per cent of Cambodia’s teaching workforce, they are undeniably shaping the nation’s future, driving positive change, and ensuring Cambodian girls have equal opportunities to reach their full potential.   PEACEKEEPING WOMENWomen are breaking barriers in traditionally male-dominated fields like peacekeeping. Globally, as of 2022, women comprised 7.9 per cent of military, police, justice, and corrections personnel in field missions—a significant increase from just one per cent in 1993. Cambodia is a leader in this area, being the top contributor of women peacekeepers among ASEAN Member States."A society without women is a society without progress," says Colonel Sorm Leangy, a Cambodian peacekeeper stationed with the United Nations Interim Force in Lebanon. Women peacekeepers bring a unique perspective to conflict resolution and play a crucial role in ensuring the needs of women and children are addressed, particularly in combating gender-based violence (GBV). "War brings only destruction and pain, but peace brings prosperity and happiness," Colonel Leangy emphasises, highlighting the importance of women's involvement in creating a more inclusive and sustainable peace.From global peace efforts to local healthcare, women are also taking charge in ensuring safe childbirth—an essential right for all. ‘CROSSING THE RIVER’ A woman's ability to make decisions about her own body and health is fundamental to her empowerment. In Cambodia, midwives like Seng Ratana stand as guardians of this principle, navigating the complexities of childbirth to ensure safe deliveries, often in challenging circumstances. "In Khmer, childbirth is called 'Crossing the River,'" Seng Ratana from the Sraem Health Centre explains. "It's a journey that requires preparation, strength, and support. Seeing a mother and child safe after a difficult delivery is the greatest reward." Midwives like Ratana provide crucial care, ensuring women’s right to safe and respectful childbirth.  UNPAID CARE WORK  Yet, the most pervasive gender imbalance lies within unpaid care work. Women shoulder 90 per cent of unpaid domestic and caregiving labour, limiting their economic opportunities. The limited availability of public childcare services compounds this burden, particularly for older women who often become primary caregivers.Chum Chhoeun, a grandmother raising her grandchildren while their parents work in Phnom Penh’s garment industry, highlights this issue: “People think staying at home is easy, but it’s not! Women prepare food, care for the household, and still go out to work. Sometimes they’re late with meals, and people blame them—it’s unfair.”Her call for change is clear: “Men should help their wives with household chores. Our country is moving forward, and families need to adapt.”  AMPLIFYING VOICES, DRIVING CHANGE IN CAMBODIAThe women of Cambodia are calling for change, not just for themselves, but for their families, communities, and the country as a whole. The United Nations stands with them, championing gender equality as a fundamental human right and a key element of sustainable development. Through its agencies the UN advances women's rights by combating discrimination, promoting gender equality through policy change, and empowering women with education, economic opportunities, and promoting women’s leadership and representation.However, true transformation requires collective action. Policymakers must enforce gender-responsive legislation and policies and continue to invest in gender-sensitive plans of action. Businesses must foster inclusive workplaces and champion women-led enterprises. Communities must challenge discriminatory norms and promote shared caregiving responsibilities. And every individual can play a role in amplifying women’s voices and challenging gender biases.In the words of Duek Da, “I hope to see more women confidently expressing their voices. Women shouldn’t be confined to household work; they should have the opportunity to share their skills and talents.”This International Women’s Day, we must not only recognise the contributions of Cambodian women but also commit to systemic change. When women rise, Cambodia rises with them.       

ស្ត្រី គឺមានសារៈសំខាន់ណាស់ ក្នុងការទប់ស្កាត់ជម្លោះ កសាងសន្តិភាព និងជម្រុញការស្តារឡើងវិញ។ ប៉ុន្តែ សំឡេងរបស់ស្ត្រី នៅតែមានចំនួនតិចតួច នៅក្នុងដំណើរការសន្តិភាព និងការធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្តជាផ្លូវការ។ ដើម្បីលើកអំពីបញ្ហានេះ ការិយាល័យភ្នាក់ងារសហប្រជាជាតិលើកកម្ពស់សមភាពយេនឌ័រ និងផ្តល់ភាព អង់អាចដល់ស្ត្រី (UN Women) សហការជាមួយក្រសួងកិច្ចការនារី ក្រោមជំនួយហិរញ្ញវត្ថុពី រដ្ឋាភិបាល​ ប្រទេសកាណាដា ចក្រភពអង់គ្លេស និងប្រទេសអូស្ត្រាលី បានរៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលមួយ ដែលប្រព្រឹត្តទៅ នាថ្ងៃទី ១៨-១៩ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៤។ វគ្គបណ្តុះបណ្តាលនេះ មានគោលបំណងបង្កើនការយល់ដឹងបន្ថែមអំពី របៀបវារៈស្តីពី ស្ត្រី សន្តិភាព និងសន្តិសុខ (WPS)​ ដល់អ្នកពាក់ព័ន្ធសំខាន់ៗរបស់កម្ពុជា។ ក្របខណ្ឌសកល​ ជាមួយនឹងមូលដ្ឋានីយកម្មទោះបីជានៅក្នុងពេលមានសន្តិភាព របៀបវារៈស្តីពី ស្ត្រី សន្តិភាព និងសន្តិសុខ នៅតែមានសារៈសំខាន់ ដើម្បី ជម្រុញឱ្យមានសង្គមមួយ ប្រកបដោយបរិយាបន្ននិងយុត្តិធម៌។ កម្ពុជា បានក្លាយជាប្រទេសឈានមុខគេ ក្នុងតំបន់ ក្នុងការលើកកម្ពស់ក្របខណ្ឌ នៃរបៀបវារៈស្តីពី ស្ត្រី សន្តិភាព និងសន្តិសុខ។ ភាគីពាក់ព័ន្ធរបស់កម្ពុជា បានមើលឃើញថា របៀបវារៈនេះ គឺជាឧបករណ៍មួយ សម្រាប់កសាងអនាគតដែលមានសមធម៌ និងសុវត្ថិភាព សម្រាប់ទាំងអស់គ្នា។លោកបណ្ឌិត កែវ រតនៈ អនុប្រធានការិយាល័យ នៃនាយកដ្ឋានគោលនយោបាយ​ នៃក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា បានសង្កត់ធ្ងន់ថា “ប្រទេសកម្ពុជា គឺជាប្រទេសសន្តិភាព ដែលមានមូលដ្ឋានគ្រឹះរឹងមាំ ហើយ តាមរយៈការដោះស្រាយបញ្ហា ដូចជា អំពើហិង្សាទាក់ទងនឹងយេនឌ័រ ការចំណាកស្រុក និងលើកកម្ពស់ការ យល់ដឹងអំពីសិទ្ធិនិងតួនាទីរបស់ស្ត្រី យើងអាចបង្កើតសង្គមមួយ ដែលកាន់តែមានបរិយាបន្ន សមធម៌ និង ភាពសុដុមរមនា។”លោកស្រី ស្រី សុធាវី នាយកប្រតិបត្តិនៃ អង្គការក្រុមការងារដើម្បីដោះស្រាយទំនាស់ (ACT) ដែលជាអង្គការ កសាងសន្តិភាពមួយ សង្កត់ធ្ងន់ពីសារៈសំខាន់នៃការផ្លាស់ប្តូរប្រព័ន្ធ ដោយឆ្លុះបញ្ចាំងថា   “នៅពេលដែលយើង និយាយពី សន្តិភាព និង អំពើហិង្សា យើងត្រូវប្រឈមនឹងបញ្ហារចនា​សម្ព័ន្ធ​សង្គម ដែលបង្កឱ្យមាន ផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមាននៅក្នុងសង្គម។ ការដោះស្រាយបញ្ហាទាំងនេះ ចាប់ពីឬសគល់របស់វា គឺជារឿងចាំបាច់ ហើយរបៀបវារៈនេះ ត្រូវតែមាន​ការផ្សព្វផ្សាយ និង​យក​ទៅ​អនុវត្ត​ឱ្យ​បាន​ទូលំទូលាយ ។”ស្វែងយល់ពីប្រធានបទថ្មី ក្នុងការកសាងសន្តិភាពវគ្គបណ្តុះបណ្តាលនេះ បានផ្តល់នូវការស្វែងយល់ស៊ីជម្រៅអំពី ក្របខណ្ឌសកល និងថ្នាក់តំបន់ នៃរបៀបរវារៈ  ស្តីពី ស្ត្រី សន្តិភាព និងសន្តិសុខ ដោយបានបង្ហាញនូវប្រធានបទថ្មីៗ ដូចជា សន្តិសុខអាកាសធាតុ និងការរក្សា សន្តិភាពឌីជីថល។ លោកជំទាវ រុន សុវណ្ណទេវី អនុរដ្ឋលេខាធិការ នៃក្រសួងកិច្ចការនារី បានមានប្រសាសន៍ថា “វគ្គស្តីពី បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) និងព័ត៌មានក្លែងបន្លំ ពិតជាមានអត្ថប្រយោជន៍ណាស់។ ការសិក្សាពីប្រទេស ជាសមាជិកអាស៊ានផ្សេងៗ  គឺជាបទពិសោធន៌ដ៏មានតម្លៃ សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍផែនការសកម្មភាពជាតិ ស្តីពី  ស្ត្រី សន្តិភាព និងសន្តិសុខ។”លោកស្រីវរសេនីយឯក ប៉ិច សុភាលក្ខ៍ អនុប្រធាននាយដ្ឋានប្រឆាំងការជួញដូរមនុស្សនិងការពារអនិតិជន បាន លើកពីសារៈសំខាន់នៃការលើកឡើងពីក្តីកង្វល់ពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហាសន្តិសុខតាមប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យារបស់ស្រ្តី ថា “វា មិនមែនត្រឹមតែជាបញ្ហារបស់ប្រទេសមួយនោះទេ  
ស្ត្រីក្នុងតួនាទីជាអ្នករក្សាសន្តិភាពរបៀបវារៈស្តីពី ស្ត្រី សន្តិភាព និងសន្តិសុខ បានលើកកម្ពស់ការចូលរួមដ៏មានអត្ថន័យរបស់ស្ត្រី ក្នុងគ្រប់ទិដ្ឋភាព នៃការកសាងសន្តិភាព រួមទាំងការរក្សាសន្តិភាពផងដែរ។ ស្រ្តីអ្នករក្សាសន្តិភាព ជាញឹកញាប់ តែងមាន សមត្ថភាពពិសេស នៅក្នុងការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយសហគមន៍ និងដើរតួនាទីជាជនគំរូ ដែលជម្រុញចិត្ត ស្ត្រីដទៃ ឱ្យចូលរួមក្នុងដំណើរការសន្តិភាព។ នៅប្រទេសកម្ពុជា ការប្តេជ្ញាចិត្តនេះ គឺបានឆ្លុះបញ្ចាំង តាមរយៈ ក្រុមស្ត្រីរក្សាសន្តិភាពដ៏ខ្លាំងក្លា គឺក្រុម​ស្រ្តីពាក់​មួក​ខៀវ ។ លោកជំទាវ គង់ សូរីតា រដ្ឋលេខាធិការ នៃក្រសួង កិច្ចការនារី បានលើកសរសើរអំពី ភាពជាអ្នកដឹកនាំរបស់កម្ពុជា ក្នុងការបញ្ជូនកងកម្លាំងស្រ្តីរក្សាសន្តិភាព ថា “យើងទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់ល្អ​ នៅក្នុងតំបន់អាស៊ាន ប៉ុន្តែយើងត្រូវការការសហការដែលខ្លាំងជាងនេះ ដើម្បី លើកកម្ពស់ការងារនេះ។”ស្ត្រី គឺមានសារៈសំខាន់ណាស់ ក្នុងសន្តិសុខរបស់ប្រទេស។ លោកស្រីវរសេនីយឯក ប៉ិច សុភាលក្ខ៍  បានលើក ឡើងថា “ស្រ្តីនៅក្នុងនគរបាលជាតិកម្ពុជា មានសារៈសំខាន់ណាស់ ក្នុងការធានាបាននូវសុវត្ថិភាព និង សណ្តាប់ធ្នាប់ សម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋ។ ការចូលរួមយ៉ាងសកម្មរបស់ស្ត្រី គឺជាអំណាងមួយ ដែលបង្ហាញពីការ រួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ របស់ស្ត្រី ក្នុងសន្តិភាព និងសន្តិសុខ នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ ” ការឆ្ពោះទៅផែនការសកម្មភាពជាតិវគ្គបណ្តុះបណ្តាលនេះ គឺជាសកម្មភាពគន្លឹះមួយ សម្រាប់វឌ្ឍនភាពរបស់កម្ពុជា ឆ្ពោះទៅរកការអភិវឌ្ឍផែនការ សកម្មភាពជាតិស្តីពី ស្ត្រី សន្តិភាព និងសន្តិសុខ។ ផែនការសកម្មភាពជាតិ គឺជាឧបករណ៍ដ៏ចាំបាច់ ក្នុងការ ធ្វើបរិវត្តកម្មការបេ្តជ្ញាចិត្តជាសកល ទៅជាគោលនយោបាយជាតិ ដើម្បីធានាថា រដ្ឋាភិបាលបានគៀងគរធនធាន និងបង្កើតនូវក្របខណ្ឌគណនេយ្យភាព ដើម្បីលើកឡើងពីផលប៉ះពាល់យេនឌ័រ ដោយសារជម្លោះនិងវិបត្តិ។ លោកជំទាវ គង់ សូរីតា រដ្ឋលេខាធិការ នៃក្រសួងកិច្ចការនារី និងជាប្រធាន នៃក្រុមប្រឹក្សាអាស៊ាន ទទួលបន្ទុក របៀបវារៈស្ត្រី សន្តិភាព និងសន្តិសុខ បានលើកឡើងពី វិធីសាស្ត្ររបស់កម្ពុជា ក្នុងការអភិវឌ្ឍផែនការសកម្មភាព ជាតិរបស់ខ្លួន ថា “យើងបានកំណត់របៀបវារៈ ស្តីពី ស្ត្រី សន្តិភាព និងសន្តិសុខ ជាអាទិភាព នៅក្នុងផែនការ យុទ្ធសាស្រ្តនារីរតនៈទី៦ ក្នុងអណត្តិថ្មីរបស់ក្រសួងកិច្ចការនារី ដោយផ្តោតលើការពង្រឹងភាពអង់អាចដល់ស្ត្រី និងក្មេងស្រី ទៅក្នុងគោលនយោបាយ និងកម្មវិធីជាតិ នៅគ្រប់វិស័យ និងគ្រប់កម្រិត។ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណា វាមិនមែនជាការងារមួយ ដែលយើងអាចធ្វើបានតែម្នាក់ឯងនោះទេ វាត្រូវការការសហការពីភាគីពាក់ព័ន្ធ ជាពិសេសស្ថាប័នអន្តរក្រសួង អង្គការសង្គមស៊ីវិល និងដៃគូអភិវឌ្ឍន៍ ផងដែរ។ ” ការសហការដើម្បីផ្លូវឆ្ពោះទៅមុខអង្គការសង្គមស៊ីវិល ដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ ក្នុងការលើកកម្ពស់របៀបវារៈស្តីពី ស្ត្រី សន្តិភាព និងសន្តិសុខ ដោយសារតែពួកគេមានទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធជាមួយសហគមន៍ និងយល់ច្បាស់ពីបញ្ហាប្រឈម​នៅមូលដ្ឋាន។ លោកស្រី Norul Mohamed Rashid បានកត់សម្គាល់ថា “អង្គការសង្គមស៊ីវិល គឺចាំបាច់ សម្រាប់ការលើកកម្ពស់របៀបវារៈស្តីពី ស្ត្រី សន្តិភាព និងសន្តិសុខ ដោយពួកគេបង្ហាញពីបញ្ហាជាក់លាក់ដែល ស្ត្រីនិងក្មេងស្រីជួបប្រទះ តាមរយៈការចូលរួមនៅមូលដ្ឋានផ្ទាល់។”លោកស្រី ស្រី សុធាវី បានបន្ថែមពីសារៈសំខាន់នៃការសហការថា “គ្មានអង្គភាពណា អាចសម្រេចបាននូវ របៀបវារៈស្តីពី ស្ត្រី សន្តិភាព និងសន្តិសុខ តែម្នាក់ឯងនោះទេ។ ការសហការប្រកបដោយនិរន្តរភាព រវាង        រដ្ឋាភិបាល អង្គការសង្គមស៊ីវិល និងដៃគូអភិវឌ្ឍន៍ គឺចាំបាច់ណាស់។” ការបេ្តជ្ញាចិត្តរបស់កម្ពុជា ដើម្បីសម្រេចនូវរបៀបវារៈស្តីពី ស្ត្រី សន្តិភាព និងសន្តិសុខ បានឆ្លុះបញ្ចាំងពីទស្សនៈ  វិស័យរបស់កម្ពុជា ឆ្ពោះទៅរកសន្តិភាពមួយ ដែលប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងបរិយាបន្ន។ តាមរយៈការកំណត់ ការចូលរួមរបស់ស្ត្រី និងការបង្ហាញពីឧបសគ្គ​ជាប្រព័ន្ធ ជាអាទិភាពរបស់ខ្លួន ប្រទេសកម្ពុជាកំពុងរៀបចំ មូលដ្ឋានគ្រឹះ ដើម្បីបង្កើតនូវអនាគតមួយ ដែលមានសន្តិសុខ និងសមធម៌។ ដូចដែល លោកបណ្ឌិត កែវ រតនៈ បាននិយាយថា “សន្តិភាព គឺជាទស្សនៈដ៏ធំមួយ ប៉ុន្តែនៅពេលដែល យើងគោរព និងអនុវត្តនូវគោលការណ៍ទាំងនោះ យើងអាចសម្រេចបាននូវសង្គមមួយ ដែលកាន់តែមាន សន្តិភាព និងសមធម៌ ។”